Login

Register

Login

Register

Wojna i nerwy

22,90

Aloisa Alzheimera

W Bibliotece „Rity Baum” w Serii Społeczeństwo ukazała się nowa pozycja – „Wojna i nerwy”. Jest to ostatnie dzieło znakomitego naukowca Aloisa Alzheimera, które po raz pierwszy ukazało się w polskim tłumaczeniu.

Dziś nie ma chyba nikogo, ani spośród wrocławian, ani przyjezdnych, kto by nie wiedział, kim był Alois Alzheimer, albo przynajmniej nie słyszał o chorobie, której uczony dał swoje nazwisko. Co łączy tego naukowca z Wrocławiem?

 

Tłumaczenie z oryginału: Grażyna Jurlewicz

Redakcja książki: Ewa Miszczuk

Redakcja językowa: Leszek Budrewicz

Redakcja techniczna: Krzysztof Mroczko

Korekta: Alicja Kobel

Opracowanie graficzne: Julita Giełzak

Kategoria:

Opis

„Wojna i nerwy” – ostatnie dzieło Aloisa Alzheimera

 

W Bibliotece „Rity Baum” w Serii Społeczeństwo ukazała się nowa pozycja – „Wojna i nerwy”. Jest to ostatnie dzieło znakomitego naukowca Aloisa Alzheimera, które po raz pierwszy ukazało się w polskim tłumaczeniu.

Dziś nie ma chyba nikogo, ani spośród wrocławian, ani przyjezdnych, kto by nie wiedział, kim był Alois Alzheimer, albo przynajmniej nie słyszał o chorobie, której uczony dał swoje nazwisko. Co łączy tego naukowca z Wrocławiem?

Alois Alzheimer mieszkał i pracował we Wrocławiu w latach 1912–1915 aż do śmierci. Prace nad zdefiniowaniem choroby demencyjnej, dzięki którym wszedł do historii światowej medycyny i współczesnej świadomości zbiorowej, miał już wtedy za sobą. Zanim tu przybył, był znanym  i cenionym w środowisku naukowym psychiatrą, choć jego nazwisko rozsławiły dopiero przypadki osób publicznych (jak choćby Ronald Reagan), które w drugiej połowie dwudziestego wieku zapadły na zdefiniowaną przez uczonego chorobę.

Kiedy wybuchła I wojna światowa, uczony zainteresował się stanami zbiorowej euforii wojennej, powszechnej na początku nie tylko w Niemczech. Zajął się także efektami wojennej propagandy  i poczucia niepewności, jakie przeżywała społeczność miasta Breslau pod wpływem wojennych doniesień. Śledził zachowania członków rodzin tych, którzy walczyli na wojnie, ale naprawdę zaczął badać dopiero stan żołnierzy wracających z frontu z urazami psychicznymi.

Jego niewielka książeczka wydana w 1915 r. we Wrocławiu (wówczas Breslau), zatytułowana „Der Krieg und die Nerven”, to rezultat tych obserwacji. Publikacja pierwszy raz wprowadziła opis zaburzeń funkcjonalnych, nazwanych później zespołem stresu pourazowego. Jest to jednocześnie ostatni druk zwarty, jaki doktor Alzheimer opublikował za życia.

Tekst odsłania przy okazji konserwatywne poglądy społeczne, które mają wpływ na ocenę zarówno źródeł, jak i skutków traumy bojowej u żołnierzy powracających z frontu. Alzheimer okazuje się, nieco ponad czterdzieści lat po zjednoczeniu Niemiec, rzecznikiem wielkiej niemieckiej tożsamości. Najbardziej interesujące wydają się jednak zawarte w publikacji relacje na temat działania plotek, pogłosek wojennych, zachowań społeczności ówczesnego Wrocławia, psychoz, entuzjazmu wobec wojny, przechodzącego w obawy.

 „Alzheimer” to nazwisko dawnego wrocławianina, które znane jest absolutnie każdemu, kto się we Wrocławiu znajdzie.

Książka powstała w ramach Wrocławskiego Programu Wydawniczego

p:2883